Clini Clowns anecdotes
© Robbert
Bos (ex-CliniClown)
To be dom or not to be dom
We
komen bij een rebelse puber die - zo waarschuwt de
verpleging - in een vervelende bui is, en zich
voorgenomen heeft om niet te lachen als de CliniClown
bij hem komt.
Nou, om met Freek de Jonge te spreken: Dat zullen we
nog wel eens zien..!
Het eerste wat hij vraagt als ik binnenkom, is:
“Wanneer ga je weer?”. Gevolgd door een
hele reeks absoluut niet
leuk
bedoelde vragen en opmerkingen.
Toch wil ik contact met hem maken. Dus ik reageer zó
overdreven onnozel op zijn opmerkingen, dat hij het
uiteindelijk leuk begint te vinden en - stiekem achter
zijn hand lachend - tegen z’n vriendje fluistert:
“Wat is die dom zeg, niet te geloven!”.
Hebben we toch contact, die slimme puber en die domme
clown.
Een paar maanden later sprak ik voor een groep
studenten over de domheid van de clown. Toen nam de
docente het woord en stelde: “Volgens mij heb je
een heleboel intelligentie nodig, om echt dom te kunnen
zijn!”. Wat een wijze vrouw. Eindelijk iemand die
me begrijpt. Is er tenminste één ding waar ik goed in
ben: dom zijn…
