Clini Clowns anecdotes
© Robbert
Bos (ex-CliniClown)
Roddel
We moeten in
twee aangrenzende kamers zijn. De kinderen hebben ons
CliniClowns al op de gang gezien en gehoord, en roepen
onze namen. Meestal proberen we tijdens het spelen
zoveel mogelijk bij elkaar te blijven en echt samen te
zijn. Maar op de een of andere manier belandt Hansje in
de ene, en ik in de andere kamer. En het voelt goed,
het kan nu.
Hansje verkondigt luidkeels dat ze mij vandaag lekker
thuis heeft gelaten. Ik hoor het, neem iets dergelijks
over in de kamer waar ik speel, en ga in m’n
eentje mijn gang.
Even later komt een pedagogisch medewerkster me
opgewonden en heel nieuwsgierig vragen wat er nou toch
aan de hand is. Wat ze hiernaast allemaal voor roddel
over me gehoord heeft... Ik vertrek geschrokken naar de
andere kamer, en passeer in de gang de ook net van
kamer wisselende Hansje. We grijnzen en knipogen naar
elkaar.
- Nou
weten we alles van je, zegt een
van de meiden.
- Hansje heeft alles over je verteld. Dat je zulke
stinkvoeten hebt, en...
Ik val haar
in de rede en verkondig opgewonden dat ik gelukkig die
afschuwelijke Bram niet ben, maar de broer van de
(stomverbaasde) pedagogisch medewerkster. Dan dik ik de
roddels over Bram nog stevig aan. Hoe ‘t afloopt,
weet ik niet meer, wel dat Hansje en ik daarna met de
armen om elkaars schouders over de gang lopen te
glunderen.
