Clini Clowns anecdotes

Robbert Bos (ex-CliniClown)

Roddel

We moeten in twee aangrenzende kamers zijn. De kinderen hebben ons CliniClowns al op de gang gezien en gehoord, en roepen onze namen. Meestal proberen we tijdens het spelen zoveel mogelijk bij elkaar te blijven en echt samen te zijn. Maar op de een of andere manier belandt Hansje in de ene, en ik in de andere kamer. En het voelt goed, het kan nu.

Hansje verkondigt luidkeels dat ze mij vandaag lekker thuis heeft gelaten. Ik hoor het, neem iets dergelijks over in de kamer waar ik speel, en ga in m’n eentje mijn gang.

Even later komt een pedagogisch medewerkster me opgewonden en heel nieuwsgierig vragen wat er nou toch aan de hand is. Wat ze hiernaast allemaal voor roddel over me gehoord heeft... Ik vertrek geschrokken naar de andere kamer, en passeer in de gang de ook net van kamer wisselende Hansje. We grijnzen en knipogen naar elkaar.

- Nou weten we alles van je, zegt een van de meiden.
- Hansje heeft alles over je verteld. Dat je zulke stinkvoeten hebt, en...


Ik val haar in de rede en verkondig opgewonden dat ik gelukkig die afschuwelijke Bram niet ben, maar de broer van de (stomverbaasde) pedagogisch medewerkster. Dan dik ik de roddels over Bram nog stevig aan. Hoe ‘t afloopt, weet ik niet meer, wel dat Hansje en ik daarna met de armen om elkaars schouders over de gang lopen te glunderen.